sorun sende değil, bende. biliyorum.

eskilerde, yani 14-15 yaşlarımda falanken çok iyi moral verirdim insanlara.

dünyanın en iyi psikologunu öldürdüğümde sanırım 18 yaşımdaydım, itiraf ediyorum ben mükemmel bir katilim.

"kusursuz cinayet yoktur" diyordu bir dizi sloganı, ne kadar da yanlış. keşke gelseler de açıklasalar içimde öldürdüğüm binlerce hissin nasıl kusursuz öldürüldüğünü.

biliyorum, kusursuz cinayet yoktur. çünkü ben onlara cinayet demiyorum, zaten kusursuz cinayetlere de cinayet demezler; adına "intihar" damgası basarlar ve kapatırlar davayı. işte ben o intiharların en büyük failiyim, bir dedektif gelsin ve durdursun beni; "yakalayın beni, çünkü böyle giderse daha fazla his öldüreceğim".

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?