korkum ölmek değil, ya yazacaklarım biterse?

bi şeyler yazmaya çalıştığım zaman, neyse bi şeyler yazmaya çalışmayacağım bu sefer. ufak ve net olacak bu yazı.

sürekli bir şeyler yaşamıyorum, hatta sürekli evdeyim. son zamanlarda dışarı bile çıkmıyorum, çıkamıyorum.

"insanın hayal gücü sonsuzdur" der bir yazar. hangi yazar olduğunu bilmiyorum, belki böyle bir laf yoktur bile ve ben uydurmuşumdur. sonuçta bu da benim hayal gücüm. ama söylemek istediğim bir şey var;

son zamanlarda sürekli aynı şeyleri yazıyormuşum gibi hissediyorum. biliyorum, hislerimde yanılmam. hayal gücünün sonsuzluğunu falan boşver de; hayat gücüm çok düşüyor.

bir şeyler yaşamadığım için bir şeyler yazamazsam eğer; yani ya yazacaklarım biterse eğer...

ne bileyim işte, sonunu bulamadım ama başı güzel oldu.

Yorumlar

  1. yazılarında kendi umutsuz yanımı buluyorum bazen eline sağlık:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim, gönül isterdi ki umutla doldurayım mutlu edeyim. ama "bazen boş umut, umutsuzluktan daha fazla mutsuz ediyor".

      Sil
  2. insanların duyguları tükenmedikçe yazdıkları da tükenmez.

    YanıtlaSil
  3. Aynı korkuyu ben de yaşıyorum. Yazma hissi insanın içinden gelen bir şey. Herhangi bir şey karalayım, yazayım diye bilgisayarın başına oturduğumda hiç bir şey yazamıyorum. Bazen mutluluktan bazen de yaşadığımız mutsuzluk ya da duygusal bir yoğunluktan dolayı çok güzel yazılar çıkıyor ortaya. Bu herkesin başaramayacağı bir şey, en azından yazıyla da olsa duygularımızı ifade edebiliyoruz. Rahat bırak kendini cümleler kendiliğinden gelir.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?