saçmalattirik, "kim demiş?"

hafif müziğimi açmış dinliyordum. kimdi söyleyen, nasıl yapıyorlardı, nasıl söylüyorlardı bilmiyordum. umrumda değildi, müzik aletleriyle anlatmaya çalıştığı şey beynimi yiyordu sadece.

gitar "ne yapıyorsun" dermiş gibi sesler çıkartıp sohbete giriyordu benimle.
"ne mi yapıyorum?"
"evet, ne yapıyorsun?"
"görmüyor musun? müzik dinliyorum."
"benimle konuşabilecek kadar manyaksın! tek yaptığın şey müzik dinlemek mi?"
"neden seninle konuşuyorum? nasıl?"
"benden anlam çıkartmaya çalışıyorsun."
"çünkü.. çünkü diğer her şey anlamsız geliyor. diğer her şey, yalan söylüyor. diğer her şey, gidiyor. ama sen böyle değilsin; sen bana yalan söyleyemiyorsun. sen, benim seni anladığım ve kendime anlattığım kadarsın. yalan söyleyemezsin."
olur bazen böyle. şaka yapıyorum, olmaz böyle. dinlediğin enstrüman müziklerden anlam çıkarmaya çalışıyorsan eğer delirmek üzeresindir. ben bırak anlam çıkarmayı, sohbet etmeye başladım. delirmekten öte bir yerdeyim, benimle gelir misin?
yine o müzik çalıyordu. müziğin üzerinde söyleyenin verdiği garip his vardı. duyuyor muydun?
"neyse boşver" dedim. önemli değildi. yakınlaştım, masanın üzerindeki sigarayı gösterip "şu sigarayı uzatır mısın?" dedim. "çok içiyorsun" dedi, "kendine zarar vereceksin".
sustum, uzun uzun süzdüm.
"sen neden içmiyorsun?"
"ben, acılarla savaşabilecek kadar güçlüyüm."
"bense acılarla beraber yaşayabilecek kadar."
çok güçlü sayılmam. ben insanların bana "artık kocaman adam oldun, herif oldun. kendi ayaklarının üzerinde duracaksın, hayatında hep baban olmayacak ve sen yalnız kalacaksın" demeleriyle büyüyorum. kendimi hala 12 yaşımda gibi hissediyorum. zaman geçiyor, farkında değilim. büyüyorum, farkında değilim.

bi şeyler değişiyor, bi şeyler büyüyor.
hayatımda, hayatıma anlam katacak bir şeyler yapmalıyım ama boşversene sen; hiçbir şeyin farkında değilim.
"bazı şeylerin farkında olmalısın."
"bazı şeyler, beni farketmeli."
"bazı şeyler senin kadar düşünceli değil ki."
"boşver o zaman, bazı şeyler düşünmedikçe farkında değilim."

Yorumlar

  1. "ben, acılarla savaşabilecek kadar güçlüyüm."
    "bense acılarla beraber yaşayabilecek kadar."

    Biliyor musun?
    Bir gün şu yazdığın bir kaç satırda hayatın anlamını bulacağım sanırım.:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

evet dostum, hayatın yükümlülükleri var.