doğum günü ve bayram.

bana hayatın böyle olduğunu söylemediler. herkesin sevdiği açık renkli hayallerim vardı benim küçükken. kurarken hep zevk alır, kurdukten sonra gerçekleştiğini düşünürdüm. kimi zaman fakirlere yardım eden dev işadamı olabiliyordum. kimi zamansa 18 yaşına girer girmez kızların gönlünde taht kurmuş bir erkek.

dedim ya, hayatın hiç böyle olduğunu söylemediler. küçükken babamın bana anlattığı masallar olmadı hiç, ama olsaydı eğer eminim mutlu sonlarla biterdi. izlediğim filmlerden de bahsetmeyeceğim, bunlar zaten her yazarın yazdığı sıradan şeyler.

yaşlandım biraz, içimdeki çocuğu öldürmelerine izin vermek istemezdim. hep kendimi savunmuşumdur "içimdeki çocuğu öldüremezsiniz!" diye. ama şimdi, bugün doğum günümde kendime geliyorum; "içimde bir çocuk olsaydı eğer, asla böyle şeyler düşünmezdi. asla böyle şeyler yazmaz, asla bunalıma girmezdi."

dile kolay gelen koskoca 20 sene geçti, bugün 21. yaşıma adım atıyorum. bayramın ikinci günü, ne kadar da güzel. eski bayramlardan eser yok şimdi demeyeceğim, bunu da herkes yazıyor. herkes söylüyor. zaten eskilerden güzel olan ne kaldı ki?

dün, bayramın birinci günüydü. bir hevesle uyanmadım ne diyeyim, bir hevesle de yaşamadım günü. ama olsun. beklentilerim vardı. elbet, henüz büyümemiş ve mutluluktan her tarafa gülücükler saçan çocuklar gelir kapımızı çalar diye bekledim. gelmedi. kapı zilim bugün hiç çalmadı ve ben hiç açamadım o çocuklar için kapıyı.

dedim ya, hayatın bana böyle olduğunu söylemediler.
yaşlanacaksın, büyümek zorunda kalacaksın ve "etrafında olan her şeyin sorumlusu senmişsin, dünyada zaman senin aleyhine ilerleyecekmiş gibi hissedeceksin" demediler. diyemediler. ben de zaten demiyorum. 20 sene geçmiş, 21. senenin içine giriyorum; ne mutluluğu kalmış diyemiyorum mesela.

acaba kapımda çaresiz mi yazıyordu? "çaresiz bu çocuk, yaşama amacı yok, sizi de mutsuz eder!" falan mı yazıyordu? neden kimse gelmedi.. çok yalnızlaştım. hala bekliyorum, saat 01.25 oldu ve kimse gelmedi.

Yorumlar

  1. Benim bayramım da sizinkisi gibi geçebilirdi. Birkaç arkadaşla(dokuz kişi) çıkıp şeker topladık. Çocukluğumuz gidiyor diye arkasından öylece bakacak değildik. İçinizdeki çocuğun canlanması dileğiyle.. Yazı harika olmuş (üzücü olsada)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?