saçmalattirik: biz yazarlar, biraz manyağız!

"bunlar cicim ayları.. geçer." dedi gerizekalının teki barın en çapraz köşesinden. "ağzının ortasına vuracaksın küreği, bak bakalım konuşabilecek mi bi daha edepsiz!" gözüyle baktım. "ne bakıyorsun?" dermiş gibi cevap verdi. o arada unutmuşum, sevgilim başkalarıyla gözgöze gelerek konuşmalarımı kıskanmış olmalı. "ne yapıyorsun lan?!" gözüyle baktı, korktum. "ne yapayım?" dedim, "ilişkimizi kurtarıyorum."
ne yalan söyleyeyim, biz yazarlar gerçekten biraz manyağız. bazen bi şeyler yazmak için kendimize acı çektirmemiz, ortalığa şizofrence hareketler göstermemiz ve bir kaşık sudan sebeple büyük kavgalar yaratmamız gerekiyor.

işin daha da aslına girecek olursak, biz yazarlar bazen acıyla besleniyoruz. acı çekmediğimiz zamanlarda yazacak şeylerimiz, bardağın boş tarafına benziyor. dolu tarafındaki mutlulukları unutup o boş yerdeki acıyı içimize basa basa yaşatmak istiyoruz.

ben, en sevdiğim hayali karakterlerden birisi dexter olmaktan o yüzden korkuyorum. düşünsenize hem yazar hem seri katil olduğumu! acı çekeceğim ya, hiç acımam basarım o bıçağı kalbime. mecazmış, kalbimizdeki yaralarmış falan laflarda kalmaz! ben o yarayı göreceğim, o kalpte yarayı hissedeceğim, oradan kan akacak oğlum akacak ve ben o kanı göreceğim!
o günün sabahında kendimi evde, boş parkenin üzerinde buldum. her yanım tutulmuştu hareket edemiyordum. kıçımı başımı bir o tarafa, bir bu tarafa hareket ettirip belki kendime gelirim diye düşünsem bile gelemedim! arkamdan ön tarafa doğru uzanan bir tokat ile kendime gelir gibi oldum.

senelerdir çölde su içememiş, seraplar gören mecnun gibi hissediyordum kendimi. "allahını seven su versin ulan su!" nidalarıyla, ağrıyan vücudumun tıp bilgilerine verdiği ters tepki ile sıçradım yerinden. bir savaşta olsaydık, karşımdaki düşman beni ölümsüz zannedip silahı olduğu yerde bırakırdı yemin ediyorum!
derken, kendime geldim. yahu ben ilk paragrafta olaya sevgilim falan diye girdim, savaştan çıktım. nerdeeeen nereye arkadaş! nerden nereye! çok saçma oldu bu yazı.

Yorumlar

  1. Harbi bir yazı cover ı olmuş bu yazı:) Odunluzıkkım cover ı olmuş hemde , bir entel, bir dantel, bir şovalye, en başta aşık bir adam,titrek bir adam falan, sonrasında şovalye olup ata binip sevgilini alıp gitmişsinde, atın üzerinde olan sevgiline dönüp; 'aaa sen de mi burdasın benim bidenem' demişsin gibi bir kısa film canlandı gözümde:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

farklılaşamadıklarımız