fazlalık..

kendimi çok fazla hissediyorum bugün. insan öldürülmek için alınmış, ama atış poligonlarından kullanılmaktan ileri gidemeyen bir silah mermisi gibi. istemeden yaptığı, kıyamadığı için aldıramamış bir annenin çocuğu gibi. sessizliği isterken anlamsızca ortaya çıkan rüzgarın hafıf tınısı gibi ya da ne bileyim işte, sevilmeyen bir sevgiliye veda ederken verilen son öpücük gibi. istenmeye istenmeye söylenmiş "kendine iyi bak" gibi ya da, işte siz bilirsiniz... gitmesini istemediğimiz birine söylemek zorunda kaldığımız "git" gibi..

herkesin hayatında bir "fazlalık" gibiyim. kiminin kullanmak istemediği kalemi, kiminin küçüklükten biriktirip büyüdüğü için oynamadığı oyuncağı gibi. fazladan kullanılan elektrik gibi ya da ne bileyim, kendini öldürmek isteyipte beceremeyen bir insanın jileti, ipi gibi..

bugüne çok fazlalığım, bu dünyaya.
ben de bağırdım. hiçbir şey olmamış gibi, hiç doğmamış gibi. sesim çıkmadı doğal olarak. henüz annesinin karnında büyüyen bir çocuğun bağırışlarını duyabilir miydiniz? ben denedim, ben bağırdım.. kimse duymadı. 

Yorumlar

  1. fazlalık olmak halinden kurtulmak mı?! -böyle güzel yazdıracaksa kurtulmayınız.

    uzun zamandır okuduğum en iyi yazılardan biri, kaleminize sağlık.

    sevgi ile,
    luna.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

farklılaşamadıklarımız