küçük harf.

sokaktasın. dilenen bir adam görüyorsun, 45 yaşlarında falan. hayatının darbesini daha çocukken yemiş. ölmüş ya da sarhoş ya da elinde hiçbir şey kalmadığından dolayı intihar etmiş babası. büyüdüğü esirgeme kurulunda tecavüze uğramış, 18 yaşına geldiğinde şutlamışlar zaten. hayatına atılmak üzeyken 20 yaşına gelmiş. askere almışlar. yanında arkadaşları şehit olmuş. dayanacak gücü kalmamış, pes etmiş.

aynı sokaktasın. eli çantalı bir adam görüyorsun. 25 yaşlarında falan. babası zenginmiş. kraliyet evleri büyüklüğünde evlerde büyümüş. babasının parasıyla üniversitede okumuş. babası aracılığıyla insanlar tanımış. sonra, iş adamı olmuş. parasını kazanıyor, son model arabası var. yemeğini lüks lokantalarda yiyor.

aynı sokaktasın yine. cebinde son 5 lira paran var. sağ taraftaki dönerciden 2 tane döner alıyorsun, birini kendine, diğerini 45 yaşındaki adama. yanına gidiyorsun, adama dönerini veriyorsun. adam sana bakıyor, gülümsüyor. teşekkür ediyor, sohbet ediyorsun. saatler geçmek bilmiyor. o kadar çok acısını dinliyorsun ki..

yine aynı sokaktasın. cebinde paran yok. 25 yaşlarındaki adama gidiyorsun, aç olduğunu söylüyorsun. aynı yaşlı adam gibi gülümsüyor, arkasını bakıp yola devam ediyor.

aradaki farkı düşünüyorsun... biri muhtaç olduğu için gülümsüyor, biri muhtaç ettiği için. sonrada sövüyorsun zaten adaletine bu dünyanın.
hayat garip, ama benim aslında bugün anlatacaklarımın yukarıdakilerle alakası bile yoktu. konuya neden oradan girdim ve neden oradan çıktım bilmiyorum. ama gelelim hadi, benim anlatacağım kısma. biraz da insanları boşverip, benimle ilgilenelim. neden, tüm harfleri küçük yazıyorum?
aslına bakarsanız, hiçbirimize seçme hakkı vermemişler. doğarken "hangi ailede, nasıl? hangi cinsiyette doğmak istiyorsanız?" diye sorsaydılar, hayat farklı olabilirdi.

kelimeler de öyle. bundan sonraki cümleye hangi kelimeyle başlayacağımı bilmiyorum. kafamdan bir şey geçiyor, sorgusuz sualsiz yazıyorum. bundan sonraki cümlenin ilk harfini büyük yazarsam eğer, cümlenin ikinci, üçüncü ve sonraki kelimelerine haksızlık yapıyor olmaz mıyım?

ilk kelimeler de, ondan sonraki kelimeler gibi rastgele çıkıyor. neden bir harf, sırf diğerlerinden önde geliyor diye büyük harfle yazılma hakkına sahip olsun ki? diğer kelimelerden farkı ne?

oysaki ben, her kelimeye aynı değeri veririm. çünkü, her kelimenin farklı bir önemi vardır. yazılan bir cümlede, yazılmış bir kelimeyi çıkardığında cümle tamamen farklı anlama bürünür.

bu yüzden, elimde iki seçenek vardı. ya tüm harfleri büyük yazacaktım, ya da tüm harfler küçük olacaktı. ben küçüğü seçtim.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?