yalnızlığa alışmak.

geçenlerde her zamanki gibi yalnızdım. kafamı yastığa, vücudumu yatağa koydum. telefonum çaldı, bir hevesle sıçradım yatağımdan. telefona dokunup sağa çekseydim eğer parmaklarımı, yalnızlığım geçecekti belki. vazgeçtim, kafamı tekrar yastığa koydum. telefon çalıyordu, gözlerimi kısıyordum. telefon "beni aç" diyordu, sonra uyumuşum zaten.
bazen olur öyle, yalnızlığa öyle alıştığın zamanlar olur ki asla bırakmak istemezsin. yalnızlık aslında zarar verir, acı çektirir. bu yüzden her bünyede biraz mazoşistlik var sanırım. bir süre yalnızlıkla cebelleşir ve yalnız kalmamak için her şeyi yaparsın. ben mesela, onlarca yazı yazdım. tonlarca şey söyledim. yazdıklarım başına vergi alınsaydı eğer, şimdi sokakta dileniyor olurdum.

neyse ki vergi alınmıyor. sokakta dilenmiyorum. bugünün dünden tek bir farkı var sadece. babam para gönderdi, kendimi yalnızlığa alıştırdım.
bazı satılık şeyler vardır. paran varsa eğer, satın alamayacağın hiçbir şey yoktur. mutluluğa değer biçmeyi pek sevmiyorum. ama parasız bir mutluluk, mutsuzluktan daha iyi değildir. içinin bir kenarında seni huzursuz eden bir şey varsa zaten, mutluluk pek de anlamı yoktur. bir yerde bomba patlayacağını biliyorsan eğer, o yere gitmezsin; olay basit. bir yerde mutsuz olacağını biliyorsan eğer, mutlu olmayı istememelisin.
ferrarisini satan bilge kitabını okumadım. okumayı tercih etmiyorum. aslında, gerçek olamayacağını bildiğim her roman beni huzursuz ediyor biraz. düşünsene, ferrarini satıyorsun. neden? çünkü bilgeliği ferraride bulabileceğine inanmıyorsun. tamam da, ya bilgelik ferraride saklıysa?
ferrarisini satan bilgenin tek amacı, içinde bulunduğu yalnızlıktan kurtulmaktı bence. tekrar düşün. milyarlarca insanla dünyada yaşıyorsun ve sadece binlercesinde ferrari var. bu seni, geriye kalan milyarlarca insandan farklı kılar.

bizim bilge, farklı olmanın ne kadar boktan olduğunun farkına varmış olmalı. benim ferrarim yok, param yok, evim yok ama ben bile farkındayım. sonuçta, milyarlarca düşünmeyen insanın bulunduğu dünyada, düşünen bilmem kaç bin insandan sadece biriysen; yalnızsındır işte. tekrar düşün... milyarlarca insanın içinde binlercesiyle birlikte yalnız hissediyorsun kendini.
bilmiyorum ya, gerçekten. söyleyeceklerim bu kadardı.

Yorumlar

  1. Okurken bu şarkı düştü aklıma.

    https://www.youtube.com/watch?v=GWDPJf0tnrU

    YanıtlaSil
  2. https://www.youtube.com/watch?v=RaEjWkf55Vs

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?