saçmalık: dünya farklı olabilirdi.

yeni bir blog sayfası açıp, sonra her şeyi silmek son zamanlardaki alışkanlıklarımdan birisi oldu. günlüğümü çok yalnız bıraktım, da eklerini cümlelerden ayırır oldum. kelimeler bile benden korkar oldu, iğrenç bir insanım. biliyorum.

dünyanın en çirkin yaratıkları, arabalardır. ana cadde'nin kenarında yaşıyorsanız eğer, bir süre sonra egzoz seslerinden rahatsız olmazsınız. ama, evlerin bile yalnız bıraktığı bir yerde yaşıyorsanız, ufak bir tekerlek sesi bile deli edebilir sizi.

aynı, tik-tak öten saatler gibi. saatlerin neden sadece "tik, tik, tik" diye ötmediğini bir türlü anlayamadım. sanki iki enstrümanlı orkestra yapıyorlar kendi çaplarında. "tik, tak, tik, tak..." yani diyor ki, seni uyutmayacağım. öyle, sade bir "seni uyutmayacağım" değil bu. can gox'u hayal edin, "dal goncayıı, bi sabaah" demiyor da, "seniii, uyuuuuutmayacağıım" diyor. öyle, farklı ve anlamsız bir şey.
 
her yerim kaşınıyor. ya sinekler ısırmış, ya da çok kirlenmiş olmalıyım. ikisi de sorun ettiğim şeyler arasında değil. ben bir hayvanseverim, sinekleri öldürmeye kıyamam. bir sineği bile kendimden üstün görüyorum, en azından zarar vermeli bile olsa amaçları var. kan emiyorlar, karınlarını doyuruyorlar. bu, güzel bir şey.

kirlenmek de güzeldir zaten. sokaklar bazen pis kokar. elimde fırsat olsaydı eğer, sokaklarda yaşamak isterdim. bu, çoğu kişinin kabul edebileceği şey değil. ama düşünsene, hiçbir zaman dört duvar arasında değilsin. tüm sokaklar, tüm yollar, insanların girebileceği her yer senin. ne özgürlük ama... bir kaç açlık sorunu, para sorunu dışında mükemmel bence.

bir sinek kadar küçük beynimiz olmalıydı. hiçbir şeyi düşünmeyen, sadece yaşayan zombiler olmalıydık insan olmak yerine. bir kişi olarak değil de, dünyanın hepsinin böyle olduğunu düşündüğünde zevkli oluyor aslında. geçim derdi yok, üzülmek yok, sevmek yok, aile kavramı yok, birine bağlanmak bile yok. kafaya takabileceğimiz şeylerin sayısı ne kadar az olursa eğer, dünyamız o kadar mükemmel olurdu. pardon, çok acıktım. fazladan beyniniz var mıydı?

Yorumlar

  1. ''Elimde fırsat olsaydı eğer sokaklarda yaşamak isterdim''
    İki yıldır hayaliyle yaşadığım bir şey. Ve mantık aynı; ''tüm sokaklar, tüm yollar, insanların girebileceği her yer senin. Ne özgürlük ama...''

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

farklılaşamadıklarımız