bu ankara bensizken daha güzel.

tam sekiz yerinden bıçakladım sigarayı, tam dokuz yerinden kanadı. tek tek saydım, dumanıyla ağladı. en güzel masalları okudum, en mutlu sonları ezberlettim kendisine ölmeden önce; mutlu ölsün diye.

bugün bir kez daha özlem duyacağım bu nefret ettiğim şehre, bir kez daha uzaklaşacağım kendisinden. bir kez daha gelmek nasip olur mu bilmiyorum; bir kez ölebilsem öğrenirdim. bir kez olsun sekiz yerimden bıçaklamasın bu şehir beni, bir kez olsun dokuz yerim kanamasın ve bir kez olsa da mutlu bitmesin masal. bir kez olsun... bir kez kadeh kaldıralım bu şehre, sarhoşken daha güzel.

elveda derdim sana ankara ama... ne bileyim, bu şehir sanki bensizken daha güzel. ben geldiğimde her yer ağlıyor, her sokağın kanıyor ya da ne bileyim... bu şehir sanki bensizken çok daha güzel. ben geldiğimde her yer susuyor, sessizlik kaplıyor ve bu şehrin yaşayanı bilir; bensizken bu şehir... neyse siktir et.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?