saçmalattirik: "kırmızı kapılar?"

tam "olur bu" diyorum, tam "oldu" derken bir yazı başlığı takılıyor kafama. içimden bir ses diyor, "içinde bir ses yok..." diyor, içimden bir ses "kırmızı kapılardan bahset bana." diyor. içimdeki sesi anlamlandırmaya çalışıyorum sessizce. "içinizdeki sese kulak verin." diyor televizyondaki amca. televizyonun sesi o kadar yüksek ki duymamazlıktan gelmek içine çekiyor beni. sen kimsin? peki ya kırmızı kapılar?
bugün bir kaç kadeh daha içmiyorum. sigaramın yanan tarafı çok sıcak, ne kadar uzaklaşırsan o kadar yakıyor ve ne kadar yaklaşırsan yaklaş; yanıyorsun. sigaram 1992'de doğdu, sigaram büyüdü. sigaramın hayalleri vardı, sigaram 18 yaşındayken zengin olmanın tadına bakacaktı. bu günlük sigara çok fazla geldi, bırak beni, içmem gerekiyor.
bir düşünüyor içimden bir ses. bir psikopat oluyorum, bir farklı insan. aynı hayatı yaşayan, aynı sigarayı paylaşan üç beş adam. çok karışık dönemler falan. akıbeti belli yaşamların ortasında doğmuş bebeklerin intikamını hayal ediyorum. kırmızı kapılar ardından gelen cehennem sıcağının hafiften farkında varıyor benliğim. yeşil ışıklarsa cenneti andıran kokularıyla selam çakıyor içeriden.

sahi ya, kim bilir bu kırmızı kapılar nereye çıkıyor?
sigaramdan bir nefes daha, sevinen insanlar görüyorum. sigaramın bir fırt daha yanmasını kutlayan farklı sigaralar. bir nefes daha ve bir nefes. son bir nefes alana kadar tek bir sigara hakkım var. son nefese giden yolda kutlama yapan sigaralar. bassı bozulmuş kulaklığın mekanizması bile hafiften bitiriyor sigaramı. bir nefes daha, biraz daha. az kaldı, biraz daha.
içimden bir ses daha... biraz fıstık, biraz kola. hiç var olmayan alkolün damarlarımda hiç gezmemesi etkileyici. pardon, müzik bitiyor. bir müzik daha!
sigaraya ortak olan sigaralar. merkezi değişmiş sigaraların birbirine aşık olması. iki sigara, tek nefes.
pardon, tekrar müzik bitiyor.
pardon, yazı da bitiyor.
ne anlattığıma dair gram fikrim var, biraz söylediklerimi anlamaya çalışsan anlarsın. biraz merak edersen sorarsın zaten. biraz sigaran varsa nefesini dikkatli kullan; her sigara bitiyor. her hayat gibi. bu yazının her sigarasında hayattan bahsediliyor zaten. sigaralar bazen boşa yakılıyor... hayatlar, bazen boşa yaratılıyor.

ve ben... bana soracaksan eğer; hala kırmızı kapıların anlamını arıyorum.
neden... neden içimden bir ses...
içimden... evet içimden, en baştaki paragraftaki gibi içimden...
bir ses içimden, "kırmızı kapılarla ilgili yaz." diyor.
ve ben, neden hala kırmızı kapılar...
neyse, siktir et.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?