ilgi orospusu.

benim yalnızlığım normal bir yalnızlık değil aslında. ne bileyim, adına yalnızlık bile denilmediği noktalar var bunun. hayatıma koyduğum "ya en uç, ya en dip" kuralının oluşturduğu bir yan etki de olabilir. kendimi "ya tam olarak yalnız, ya da tam olarak kalabalık" hissetmeye odaklamış olabilirim. değişmeyen gerçeğin ta kendisiyle yüzleşmek zor geliyor sadece; kalabalığı mı, yalnızlığı mı istiyorum? bu ikilemler beni öldürüyor.

kendimi ben bile anlamıyorken, başka birinin gelip beni anlamasını beklemek ve o insana muhtaç olduğunu zannetmek çok saçma aslında. şu an ne düşündüğümü bile tam anlamıyla bilmiyorum. bu yüzden adına "yalnızlık" demek çok saçma geliyor. duygusuzluk denilebilir, anlamsızlık denilebilir, boşluk denilebilir. "hiçlik" bile dendiğinde mantıklı duruyor.

diğer bir taraftan baktığında adına ne dendiğinin hiçbir önemi yok aslında. kendimi şu an mutsuz hissediyorum, kendimi dakikalar sonra, saatler ve aylar sonra mutsuz hissedeceğim ve sebebi bu olacak! bazen kendime oturup "kendini mutsuzluğa odaklamışken ne kadar mutlu olabilirsin?" diye soruyorum. tekrar ikileme düşüyorum: "mutlu olmayı mı, mutsuz olmayı mı istiyorum?" diye kalıyorum öyle.

aslında sorunun ben de farkındayım. sorun ne biliyor musun sayın okuyan? ben bir ilgi orospusuyum ve ciddi anlamda aylardır ilgi yoksunluğu çekiyorum. "ölmek istiyorum!" dediğimde gülüyorlar, çünkü ben de gülüyorum. "intihar edeceğim!" dediğimde gülüyorlar, çünkü ben de gülüyorum. kendimle ve insanlarla ciddi anlamda iletişim kurabildiğim tek yer blogum ve sorun burada başlıyor...

"hissettiğim şeyleri nasıl soracaklarını bilen insanlarla konuştuğumda; kafamdaki düşünceler ortaya  çıkıyor ve kendimi anlatabiliyorum. ama bu siktiğimin blogunda kendimle başbaşayım. ve o kadar çok yalanı, doğruyu, düşünceyi kendimle paylaşmışım ki; kendime bir şeyleri anlatmak istemiyorum artık. kendi kendime konuşmaktan, kendi kendime bir şeyleri düşünmekten bıkmış bir durumdayım. bu yüzden, siktiğimin düşünceleriyle kendi kendime savaş veremiyor, kendimle yüzleşemiyorum artık!"

ciddi anlamda bir ilgi orospusuyum ben. ama, hayatımda kendimle ilgili her özelliği gizleyip bastırdığım gibi; içimdeki ilgi isteğini öyle bir bastırmışım ki... ilgi orospusu olduğumun farkına varmam için, bana birilerinin ilgi göstermesi gerekiyor.

neyse ya, sikerim ilgisini blogunu. ben çorba içmeye gidiyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?