onunla mutlusun abi. ben gidebilirim.

belki de son 20 gün kaldı her şeyin son bulmasına. bir kere, bir şehri terk ettim; ayağa kalkmam üç sene sürdü. çok güçsüz olduğum kesin; bir şehri daha terk etmek zorunda kalırsam eğer ayaklarım kırılır.

mecalim yok; kimi sevdiysem gitti. şimdi birilerinin beni sevdiği şehri terk etmek istemiyorum. "neden uyumuyorsun abi?" diye soranlara söylediğim yalanların haddi hesabı yok. insanlar bazen insanlarla birlikte kendini de kandırmak ister. yalan söylüyorum çünkü; gitmemeye dair biraz da olsa ümidim olsun istiyorum.

ben hayallere küseli çok uzun zaman olmuştu. hiçbir hayalimin gerçekleşmiyor oluşu başlı başına bir kırıklıktı zaten. şimdi tüm her şeyi sıfırlamaya ve hayallere bağlanmaya ihtiyacım var, bütün insanlar gibi. hayal kurmaya, peşinden koşmaya ve gitmemek için saatlerce oturup tanrıya dua etmeye ihtiyacım var. bugüne kadar hiçbir şekilde kabul olmamış dualarımın kabul olmasına ihtiyacım var.

deli gibi içmek istiyor ama sarhoş olmak istemiyorum. belki de bu şehirde yaşadığım son anlarımı, gülerek ve eğlenerek geçirmek istiyorum. insanlara bunları anlatmak yerine "abi! dur. kalan son 20 günümüzün tadını çıkaralım! bare bunu yapabilelim." demek istiyorum ama bunu bile diyemiyorum. anlatırsam, her zaman ki gibi her şeyi dalgaya alacaklar ve intihar etme düşüncelerim gibi ciddiye almayacak bunları.

hayatımın en kötü döneminde kalmış son yirmi günümü, gram eğlence olmadan geçiriyorum. hatta ve hatta insanların derdini dinleyerek, hiç ulaşamayacağım bir kadını sevmekte inat ederek geçiriyorum. yaşanılan her şeyi düzeltmek, gitmemek istiyorum ama AMINA KODUĞUMUN HAYATINDA ELİMDEN HİÇBİR ŞEY GELMİYOR!

korkuyorum abiler.

ben bunu daha önce yaşadım. sivas'tan ankara'ya döndüğümde yaşadığım yalnızlığı tekrar yaşayacağımı, burada arkadaşlık bağı kurduğum herkesin beni teker teker unutacağını çok iyi biliyorum. hayatta bazı şeyleri ne kadar güzel ümit edersen et, ne kadar birbirini unutmayacağını düşünürsen düşün; unutuyorsun çünkü.

ve ben, burada bağlandığım, belki de şu an isteseler hayatımı verebileceğim kişileri unutmak, kaybetmek istemiyorum.

korkuyorum abiler. her şeyin bitmesinden ve ölmekten çok korkuyorum. tekrar yalnız kalmaktan, bu sefer olduğunda savaşamayacağım bir yalnızlıktan korkuyorum.

ama...
insan bazen ne kadar hayal ederse etsin, olmuyor.
insan bazen ne kadar isterse istesin, elde edemiyor.
insan bazen ne kadar dua ederse etsin, kabul olmuyor.
insan bazen gitmek zorunda kalıyor.
insanlar, gidiyor zaten.
hep gidiyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?