hastane duvarları mavidir.

ne yazacağımı bilmiyorum. yazma o zaman. uzun zamandır aynı ritim, biraz müziği değiştir. kafan dağılsın, üzücü haberlerle zaten nirvanaya erişti. deme bana böyle. nurtopu gibi psikolojik semptomum daha hayırlı olsun. duyan birileri varsa konuş, yoksa zaten anlamlı değil. 

imkanlı imkansızlıklar savaşı. söz konusu sevdiklerin olduğunda ölüm imkansız değil. hastanelerin duvarları mavidir, bilirsin. mavi bulutların rengidir, hayallerin. hastane koridorlarında herkesin hayalidir iyileşmek. tanrı kimilerine iyileşecek güç verir. kimileriniyse daha baştan bitirir.

üzülme benim için, güçlü kal. tanrım elimde hiçbir şey kalmadı. annem, sadece ben güçlü olursam iyileşebilir. tüm aile üyelerimin elinde silahlar. bazen silahlar "dıkşın!" diye değil, "her şeyin sorumlusu sensin" diye ötebilir. duymasını biliyorsan eğer unut. bazen duymak istemediğin şeyler duyarsın. "annen hep seni kafasına taktı, o yüzden böyle oldu." tamam suçluyu ben ilan ettiniz, katil bulundu. bir şey olursa bilin ama, sizsiniz her şeyin suçlusu. bu yazılar, benim intihar mektubum.

sırf uyuyamadığım için gecelerden korkar oldum. annemden öğrendim bugün, düşünmekten uyuyamaz olmuş. mutluluk dolu annesi ve ayakta uyuyan oğlu. uyku önemli değil, ayakta rüya görmek oldu korkum.


bilseydi böyle kafaya taktığımı annem, "takma biz burada iyiyiz." derdi. babam elimi öyle bir tutmuştu ki... anladım, güçlü olma sırası bende. sulama kanalı gibi gözlerim. bilmiyorum anlıyor musun, anlatabiliyor muyum?

zamana karşıyım. zaman öldürür. "biraz zamana bırak, geçer." derken unutulur etrafındaki insanların birer birer öldüğü. çok olur yalancıktan güldüğüm. zaman süründürür. tek tek kayıp giderken ağaçların yaprakları, sonbaharın geldiğini anlarsın. doğanın isyanı, kar ile üşümüş süpürülmemiş yapraklar.

her ağaç ilkbaharda yeni yapraklar açar.
eski yapraklar kaybolur.
eski, yapraklar kaybolur.
yapraklar kaybolur.
eskileri, unutulur kaybolup.
ve her yaz, umutsuz ağaçların meyveleri.
ve tekrar.
sonbaharda ağaçlardan yapraklar kaybolur.
kış, doğanın isyanı üşütür yaprakları.
her ağaç ilkbaharda yeni yapraklar açar.
eski yaprak kaybolur.
eski, yapraklar kaybolur.
yapraklar kaybolur.
eskileri, unutulur kaybolup.
ve her yaz, umutsuz ağaçların...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?