kısa uyku yazısı

yavaş yavaş yıkılıyorum. sessiz bir kaybedenim dışarıya hep gülümseyen. gülümsemenin mükemmel bir şey olduğuna inanıyorum ama bu saatlerde içimden sadece somurtmak geliyor. ışığı kapatmadım belki de ilk defa. karanlığı da kapatmamışlar, oysa güneş de ihanetin baş komutanı. sırf birileri bir yerlere yetişsin diye yapılmış karayolları ve karanlığa ihanet eden ışıkları.

bugün de sessizdim, bugün de kalabalık. hissedemediğim huzur kim bilir şimdi kimin bacak arasında. oldukça çok küfür etmek istiyorum ama içimde bir şey var küfür etmemi engelleyen. yine uyuyamadım, yine uyuyamayacağım. bir şeyler yazmazsam uyuyamayacağım, uzun veya kısa fark etmeden. keşke kafamdaki virüsü atmamın başka bir yolu olsaydı. en son aids olmayı ve ölmeyi istemiştim; en son bir türlü olamadım ve bir türlü ölemedim. aids olmak kolay aslında. tek bir seçeneğin var, o da doğru kadını bulmak.

ne bileyim. olmuyor işte, bazen hiçbir şey olmuyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?