ilkellik

alkolü yasakladı. sonra intiharı. oldukça eminim, insanlık tüm yasaklardan sonra yaratıldı. sonra da insanlar fazladan yasaklar yarattı. ilk sevgi, erkeğin karnını doyurma isteğinden çıktı mesela. kadınını güçsüz bir yiyecek olarak gören erkek, dayanamadı. kendisine ayırdı. kıyamadı. sevgi başladı. erkek, kadını keşfetti; insanlık hatayı. hatalar çoğaldı. ilk eğitim, ilk üretim, ilk medeniyet, ilk anarşi...

ilk başlarda medeniyeti yasaklayan adamlara çok kızdım. taş devrindeydik, tekerliği icat etmiş ve arabamızı hareket ettirebilmiştik. "medeniyeti engellemiş orospu çocuklarına" küfür etmek, teknolojiyi seven ve modern yaşamaya çalışan her insanın yapacağı normal iştir. ilkellik dışına çıkma ilkelerini bulan adamlar, insanlığın sonuna getirmenin ilk adımını atmışlardı. yüce modernlik tanrısı bir gün yanımıza geldi. yapmamamız gerektiğini, modernliğin insanlar için olmadığını ve dış dünyaya ait olduğunu anlatmıştı.

inanmadık.

sonralarda çok şey değişti. binlerce yıl yaşadım, binlerce insanlığa tanık oldum. tanrı katında yargılandığımızda bir çok davaya şahit olabileceğim şeyler yaşadım. titaniği ben batırdım mesela, o zamanlar reenkarnasyonla buz dağı olmuştum. zevkli işti. arada sırada okyanus yosunları üzerime çıkar beyaz dünyama renk katarlardı.

parayı asurlulara ben buldurmuştum. tanrıyla çok sohbet ettiğimden uzun bir süre ortalardan yok oldum. geriye döndüğümde paranın sahibi lidyalılar olmuştu. ama şu an hepsinden, her şeyden, insanlık adına attığım tüm büyük adımlardan nefret ediyorum.

ilk kadın. ilk erkek. tanrının ilk hatası. yanlış bilmiyorum, venüs gezegenine kurduğumuz apartmandan dünyaya doğru bakıp dertlerini anlatırken söylemişti bunu.

ilk başlarda medeniyeti yasaklayan adamlara saygı duydum. çünkü medeniyet, insanlığı geriye çeker. insanlar ilkel yaratıklardır. anlatılan ya da zannedilen kadar gelişmiş bir ekosistem değiller. bir ekosistemin ürünü ya da evrimin altın anahtarı da değiller. eğer ilkelliğe geri dönebilirlerse, bunu anlayabilecekler.

dövüş kulübünü yazıp chuck ile sohbet ettiğim zamanlardı. yanlış hatırlamıyorsam iki bin on dörttü. "biz televizyon izleyerek milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük. ama olamayacağız." cümlesini kurduğumda yanımdan koşarak uzaklamıştı.

şimdi, hala ölmedim. yeni hayatımda beni neler bekliyor bilmiyorum. ama size geçmiş hayatlarımla alakalı anlatabileceğim çok şey var ve en önemlisi ilkel olun. eğitim görerek, üniversiteyi okuyarak, yüksek paralar kazanarak hiçbir bok olamayacaksınız. sadece cumartesi pazarları tatil yapmak için olduğunuz mühendislikleriniz hiçbir boka yaramayacak. ileride, bir yerde çalışmaya başladığınızda, başınızı işinizden kaldıramadığınızda, yaşamak için vakit bulamadığınızda ne demek istediğimi çok iyi anlayacaksınız.

kaldırın paraları. yıkın devletleri. hiçbir şey, insanlarda sahiplik hissi yaratan hiçbir şeye izin vermeyin. erkeklerinizi öldürüp etinden soteler yapın. siklerini sucuklara ayırın. kadınlarınızı öldürüp dudaklarından tatlılar yapın. amını rakılara meze niyetine koyun. ilkel olun.

neden mi? hala neden diye sorabiliyor musun?

yaşadığınız dünyanın 6 milyarlık nüfusundan en az 2 milyarı anti depresanlar kullanarak hayatını yaşayabiliyor. yaşamaya çalışıyor daha doğru olur. çocuklar 10 yaşına girer girmez sigaraya alışmaya başlıyorlar. esrarı, uyuşturucuyu öven ve kullanan kişi sayısı gittikçe artıyor çünkü yaşayamadığı hayatları hayallerde görmeyi ve arkasından "dünya böyle olsaydı güzel olurdu." demeyi seviyorlar. hayatını yarı yolda bırakıp gidenlerin sayısından bahsetmemi istemezsin bile.

intihar etmek için tanrı yazıp, kaça gönderiyorduk?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?