bir paragraf, her bir unutuluş.

uyuma, bir şeyler daha yazacağım. ya da yazmayacağım. ya da ne bileyim, en son gördüğümde öyle bi şeydi. en son dışarıya bakarken o kadar çok gölge gördüm ki; insan yüzü nasıl bir şeydi unuttum. kafamı kaldıramıyorum yerden. insanlar, beni nasıl bu kadar unuttu? tanrı, belki de henüz doğmamış bir umuttur. bugün de bir kaç hayal, bir kaç hayat, bir kaç çocuk hiç beklenmedik bir yerinden vuruldu. tanrıyı bilmiyorum; beni yarattıysa bile, eminim ki sonradan unutmuştur.

iyi geceler.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?