yarına yalnız uyanayım.

"kimsenin sikine bile takmayacağı yazılar yazıp, kendimizi tatmin etmekten başka yaptığımız hiçbir bok yok!" diye bağırdım oda arkadaşıma. ileri gidip "kadın olsaydık bunlar olmayabilirdi. çirkin olsak bile elbet peşimize düşen yüzlerce insan bulabilirdik." diye eklemeden edemedim. hatta yolda yürürken binlerce güzel şey anlattım ona, hayatımız boyunca sahip olamayacağımız. bir an "bu sikten hayatta yaşamak istemiyorum. ne bu yalnızlık? ne bu karamsarlık? birbirimizden başka hiçbir şeye sahip değiliz! sikerim ulan bu hayatı." diye bağırmak geçtiyse de içimden, bağırmak yerine bir şarkının benim yerime bunları söylemesine karar verdim. yine iki soğuk içecekle beraberiz, yine hayatın ne kadar boktan olduğundan bahsedeceğiz, daha fazlası değil.

sarhoşluk bir yerlerimi hoşnut ediyor gibi. bu hayata ayık kafayla katlanamıyorum çünkü. neye, kime sahip çıktıysam terk edildim; terk etmek de en güzel hobilerim arasında yer aldı. en son bir kadının, yataktayken, "seni seviyorum" diyişlerime karşı "efendim" diyişlerine şahit oldum. o an kadın benim için bitmişti, geri kalan her şey gibi.

ne yazsam boş biliyorum.
ne kadar bağırırsam bağırayım, yarın... yine... uyandığımda... yalnız... olacağım.
benim için, hayatın en zor tarafı bu.
ne yazayım? söyler misin?
ya da siktir et.
yarına, yalnız uyanayım.

Yorumlar

  1. Her yarını bugünden siktiretmek.
    Alkol değil mi, günleri kurtarıyor azizim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. öyle azizem, öyle. alkol değil mi? her şeyi unutturuyor.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?