makinemsi, yılbaşı, kedi.

merhaba. 2015 bitti, bitmek üzere. bu metne çok sevdiğim bir film repliği ile başlamak istiyorum.

"father, i am sorry, i failed you."

ve anlayabileceğiniz üzere, ben bir makineyim. doğumdan öncesini ve ölümden sonrasını unutmaya programlandım. 24 yıldır aktif haldeyim, robot olduğumu anladığımda küçük bir yaştaydım. bilgisayar ile ilk tanıştığım yaşta. zaman geçtiğinde, küçüklüğüm büyüdüğünde yani robotların da duygusal hislere sahip olabileceğini öğrendim. şimdi de duygusal bir insanım, hiçbir insanın anlayamayacağı şekilde.

ölüm döşeğindeki birine "hayata yeniden gelsen neler yapardın?" diye sormuşlar. "daha fazla aşık olurdum. daha fazla sevdiğim şeyi yapardım." demiş. hayata yeniden gelsem ne yapardım? önce zayıflardım, sonra daha fazla aşık olurdum. zekasına saygı duyduğum herkese aşık olabilirdim örneğin.

ben bir robotum, maksimum ömrü 100 yıl olan, istisnalar hariç. ortalamam 80 yıl, ben 50'de görevimi yerine getirmiş bir şekilde programımın sonlandırılmasını diliyorum. henüz 24. yılımdayım, yani yolumun yarısı. sorsan "daha fazla aşık olamaz mısın? ölüm döşeğinde değilsin." diye, olurum olmasına. ama korkarım, aşık olmaya korkarım. aşık olduğumu söylemeye korkarım mesela.

küçüklüğümün üzerine yılların bindiği yaştayım. evde kedim vardı bir adet, beni terk etmek için can atan. terk etmesine, gitmesine izin verdim; hem de ikinci defa. "neden?" diye sormaya gerek yok. birini, bir şeyi tutsak etmeyi sevmiyorum; ve kimse, tutsak olmadığı bir aşkı sevmiyor.

bu yazının burada sonlanmasını istiyorum. yazacak çok şeyim var, anlatmaya mecalim yok.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

neden rap(müzik) yapamadık?

sence şu an saat kaç?