deneysel: kişilik bölünmesi.


bırak, dokunma. bırak, sakın o sayfaları açma. uzun zaman önce yazdığım bir romanın kalıntıları onlar. uzun zaman önce bitmiş bir hikayenin arda kalanları. hiçbir kelimesi seni ilgilendirmiyor, hiçbir kelimesi sana hitap etmiyor onların. ola ki birine hitap edecek olsaydı geriye kalan sayfaları yakılmış olmazdı. olmadı ki kimseye hitap etmiyor artık, özellikle sana; sana hitap etmiyor.

bırak, bırak o sayfalar yalnızlığı yaşasın. bir bütünken çok anlam ifade ediyorlardı, yalnız başına kaldıklarında hiçbir şeyi. bırak, allahını seversen bırak; tekrar elime alıp da acı çektirtmek istemiyorum kendime. karıştırma, olduğu yerde dursunlar. onlar yakılmadıysa, başka bir yere kaldırılmadıysa vardır bir sebebi; bırak o elindekileri.

ikinci karakterim... bu bi oyun değil, bu bi savaş değil, bu bi şaka değil, bu bi gerçek de değil. anti depresan'ı bıraktığından beri kabullenemeyeceğin bazı şeyler oluyo beyninde; yokluğun geri geliyo di mi? sayfaların hiçbiri yakılmadı, hepsi aklında; hepsi, taze bir şekilde orada hatırlanmayı bekliyo.

sana hatırla demiyorum. sana hatırla demicem. sana unut da demiyorum; demicem. hatta sana ilk defa hiçbi şey söylemicem. gidicem saygıdeğer ikinci karakterim, sayfalar gibi yalnız başına bırakıcam seni. bensiz daha rahatsın, bensiz daha rahatsızsın. bensiz daha yalnızsın, bensiz daha kalabalıksın. bensiz en çok belirsizsin, hiç ama hiç belirgin değilsin.

yolları gözlüyorum belki kaldırımlar çöker de dünyanın dibine düşeriz diye. ölümü gözlüyorum, gelirse eğer hazırlıklı olmak için. kendimce tüm insanların ölmesini diliyorum, biraz sinirim olmasaydı eğer sosyopat denirdi bu halime. biraz sinirliyim, fakat psikopat değil. acılar var her yerde, kan var her yerde. ben hariç herkes ölüm kokuyor. ve kim bilir, belki de ben de dışarıdakine göre ölüm kokuyorumdur.

bir karakter yetmez, iki karakter de öyle. benim yüzlerce karaktere ihtiyacım var kendime zarar vermek için, senin de öyle mi? sen de insanlara kendini tanıtmamak için yüzlerce karaktere bürünüyor musun? bir ya da iki değil, yüzlercesine...

çok merak ediyorum herkesi. acaba herkes, gerçekten kim olduğunu biliyor mu? yoksa sen de yüzlerce karakter arasında kim olduğunu unuttun mu?

benim derin yaralarım yok. benim çok fazla söyleyecek bir şeyim de yok, diğer herkes anlattı zaten beni. ben buradan çıkmak istemiyorum, ben sizden çıkmak istiyorum. içinizde fark etmediğiniz bir ben varım. siz, fark edilmemenin ne kadar kötü bir şey olduğunu biliyor musunuz? biliyor olsaydınız eğer fark edemediklerinizi fark etmek için çok daha çalışırdınız. farkında olduğunuzu sandığınız şeylerden uzaklaşırdınız.

benim, çok fazla söyleyecek bir şeyim yok. siz, fark edilmemenin ne kadar kötü bir şey olduğunu biliyor musunuz? yıllardır buradayım ve yıllardır sizde. henüz fark edememiş olmanız benim suçum değil. ben evrenselim, ben herkesteyim, ben her şeydeyim. en çok düşüncelerinizdeyim, içinizde. beyninizdeyim. aldığınız oksijen ile birlikte vücudunuza giren, verdiğiniz karbondioksit ile de başkasına geçen bir virüs gibiyim; parçalanıyor bölünüyor ve büyüyorum. başınızın etini yiyorum gizliden gizliye; buna rağmen fark edemiyorsunuz.

aptalsınız. salaksınız. o kadar çok yanlışa odaklanmışsınız ki kafanızdaki asıl sorunun ne olduğuna dair hiçbir fikriniz yok.

fakat benim, çok fazla söyleyecek bir şeyim yok.

her şey? neden? böyle? oluyor? biliyor? musunuz? sizi? kalıplara? soktukları? için? nerede? nokta? koyacağınıza? nerede? soru? işareti? kullanacağınıza? onlar? karar? verdiği? için? ben? biraz? kalabalığım? ve? anlaşılmazım? bu? doğru? doktor? bey? çoğu? şeyi? yememe? özellikle? sigara? içmeme? müsaade? etmiyor? her? tarafım? kalıplardan? ibaret?

bir? gün? neden? kalıplara? uymam? gerektiğini? düşündüm? bir? gün? geçtiğinde? böyleydim? unutmak? istediğim? bir? tek? kelimeler? kaldı? gerisi? benim? yarattığım? kalıplardan? ibaret?

sonunda nokta olmayan her şeyi severim, bir şeyin sonunda nokta varsa onun bitmesi gerektiğine inanırım, nokta, insanlar susması gerektiğinde koyulur, bir cümlenin sonunda nokta varsa eğer, cümlenin devam etmemesi gerekir,

ama, her cümle devam etmeye mahkumdur, bugün olmasa da yarın, yarın olmasa da ertesi gün, ve yıllar sonra belki bir gün,

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1 yıl.

sence şu an saat kaç?

neden rap(müzik) yapamadık?